امیدوارم خودت باشی که بدون اسم و وب نظر گذاشتی ی ماه پیش... هر روز با نبودنت سر می کنم این راه را هر روز من گز می کنم بیچاره من که هر روز می روم اما می بینم نیستی و دغ می کنم باز صبحی و من زنده می شوم باز همان و همان که گفتم می کنم شرط عشق رد شدن از عقل است و بس من که از عزل اقرار به دیوانگی می کنم

اینجا را سالیانی دراز است اداره می کنم..گاهی کافه فوتبالی ها بود گاهی سرگرمی تابستانه..هر چه بود که هر دل و یار نبود..خودم هم باور نمی شود روزی بوده و من درگیری عاشقانه نداشتم..بعد مدتی مرخصی برگشتم به پناهگاهم..قطاری از روی دلم گذشته و بود و هیج مرهمی هیچ جا یافت نبود..همین اطراف بودم که با تکه چوب

[ یکشنبه چهاردهم شهریور ۱۳۹۵ ] [ 20:13 ] [ زک جولویک ] [ ]

[ پنجشنبه بیست و پنجم شهریور ۱۳۹۵ ] [ 1:33 ] [ زک جولویک ] [ ]

هنوزم که میام اینجا اینجا همون جاست و هرچقدر که می مونه مث قالی کرمون بهتر میشه..

هنوز دلم می ره و هنوز خوش حالم و ...

قدیم و قدیما و خیلی از اون قدیمی ها که دیگه نیستن..

مثلا خودمم برا یه سری ها نیستم...

رسم زمونه است و باس لذت برد تا تموم نشده..

لذت ببرید..

اگه کسی بخونه..

می دونی دلتنگی خوب نیست...

وقتی راجب گذشته باشه..

زجرت میده..

وقتی هست ولی مال تو نیست..

دلتنگی باید برای آینده باشه...

که وقتی وقتش رسید بگیری بغلت و ولش نکنی..

گاهی حتی دوست دارم قدم زدنش رو زیر درخت دیگری ببینم..که ببینم شاده..ببینم تونسته..ولی ترس چشم توی چشم شدن..منصرفم میکنه..

ترس این که بهم بریزم حالش و ...

می دونی بزرگترین گناه خواستن میوه درخت همسایه است...

اون میوه صاحب داره..

خیلی درهم برهم و شلوغ مثل ذهنم..

قدر فرصت بدونیم که رفتنیه...

[ پنجشنبه نوزدهم اسفند ۱۳۹۵ ] [ 21:8 ] [ زک جولویک ] [ ]

ما را به کویش راه نداد صاحب قلبم شد و اختیار نداد هر وقت خواست امد و رفت انگار نگار ما به خویش اجازه ماندن نداد امد و رفتش جان ما را به مخاطره کشاند انقدر که به ما فرصت زندگی نداد رومی روم یا زنگی زنگ دنیای ما مجال انتخاب نداد این همه عشق نثارش کردم و اما لحظه ای دلش را به ما نداد خنداندمش که ببینمش

رمضان

مبارک

باد

تا

از

یاد

نرویم

[ دوشنبه بیست و دوم خرداد ۱۳۹۶ ] [ 18:52 ] [ زک جولویک ] [ ]